«Алтын күн аспаны...»

деп шенді саспады.

Кеудеге қол қойды, 

Әнұран бастады. 

Өзгеше дастаны, 

Ел-жерін қоспады. 

"Мендік" деп қояды

Қолымен басқанын. 

Алтыннан аспаны, 

Күмістен тостағы.

Халықтың несібін, 

Бағым дер бастағы.

Сұңқардай шашпады, 

Жұрт құсап қашпады. 

Елестер мұндайда, 

Қарақұс басқаны. 

Кей шенді, шекпенді,

Ел-жерім деп келді. 

Көз көрді басын да

күйттеп кеткенді. 

Арман Құдайберген